مشخصات ظاهری: این پرنده 18 سانتیمتر طول دارد و به واسطه ی پرو بال سیاه و سفیدش، به آسانی ا زسایر دم جنابنک ها، متمایز می شود. پشت خاکستری یا پس گردن سیاه ( در پرنده ی نر) با تارک سیاه ( در پرنده ماده( ، صورت و گوشپرها سفید است، که تدر تضاد آشکار یا گلو و سینه ی سیاه قرار داردا. روتنه خاکستری آبی، دم دراز با پرهای کناری سفید و پاها سیاه است و دوخط سفید بالی و رگه های سفید درون پرها دیده می شود. پرنده ی جوان کمرنگ تر و از سیاهی چانه و گلو تنها رگه تیره ای در بالای سینه اش دیده می شود.صدا: صدای این پرنده خشک و شبیه «ته سه –لیت» شنیده می شود.زیستگاه: این پرنده در مناطق باز، اغلب نزدیک جوامع انسانی، شهرها و پارک ها و همچنین در کشتزارهای آبیاری شده و کنار رودها به سر برده و در سوراخ دیوارها،پل ها و دیواره ساحلی رودخانه ها تولید مثل می کند. در ایران بومی و فروان است و تعداد فراوانی نیز به صورت مهاجر زمستانی یه ایران وارد می شوند.حفاظت: این پرنده نیازی به برنامه ریزی ویژه ی حفاظتی ندارد.